Cieński (Cinski) Marcin, rotmistrz usarski. Żył w drugiej połowie w. XVII i początkach XVIII. Syn Wojciecha z Cieni, h. Pomian, i Jadwigi z Trzebickich, kasztelanki wieluń. W r. 1670 towarzysz chorągwi usarskiej Sobieskiego, podówczas marszałka i hetmana w. k., jeden z delegatów wojska koronn. na sejm, którzy brali w obronę swojego wodza przed knowaniami obozu królewskiego. Odbył kampanie przeciwko Kozakom i Tatarom w roku 1671 i 1672. Był łącznikiem pomiędzy wujem swoim, Andrzejem Trzebickim, bpem krak., a Sobieskim. Biskup opiekował się swoim siostrzeńcem i zapisał mu w testamencie 50.000 zł. Za jego staraniem otrzymał C. w r. 1673 list przypowiedni na chorągiew pancerną (kozacką) o 100 koniach. Odtąd uczestniczył jako rotmistrz przez kilkanaście lat we wszystkich niemal bojach Sobieskiego. Na czele swojej chorągwi pancernej walczył pod Chocimem; później rotmistrzował chorągwi husarskiej. Wyznaczony był do prowadzenia wycieczki przeciwko Turkom pod Żórawnem w październiku 1676. Jan III nadał mu godność chorążego sieradz., którą C. piastował w r. 1679. Chorągiew jego usarska uzupełniona została na wiosnę r. 1683 w myśl postanowień sejmowych nowym zaciągiem do 100 koni. Należał do husarii, która gromiła Turków pod Wiedniem; brał również udział w walkach pod Parkanami i w kampanii Sobieskiego w półn. Węgrzech. W kampanii 1686 r. dowodził 4 chorągwiami jazdy. W r. 1703 dedykował J. Ochocki C-mu, podkomorzemu sieradz., wspomnienie pośmiertne o jego bracie Kasprze, dziekanie krak. Wzmiankowany jest jeszcze w r. 1709 w testamencie swojego brata stryjecznego Wojciecha C-go, pułkownika J. K. M., jako opiekun jego małoletnich dzieci. W r. 1715 już nie żył. Żonaty był od r. 1678 z Jadwigą Koniecpolską, wojewodzianką parnawską. Z drugiego małżeństwa z Jadwigą z Bużenina Pstrokońską pozostawił syna Kaspra, komornika ziem. sieradz., później łowczego nadw. kor.
Niesiecki; Boniecki; Enc. Org.; Kluczycki F., Pisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego, Kr. 1881, i Akta do dziejów Jana III, Kr. 1883; »Przegl. Hist.-Wojsk.« II 60; Szujski J., Dzieje Polski, Kr. 1894, IV 117; Ochocki J., Corona capitis aurei, Kr. 1703; Waleszyński M. J., Caput virtutum, Kr. 1703; Kosicki P. A., Manipulus Jagelonicae Palladis, Kr. 1726; Wykowski S., Caput Palladis, Kr. 1726. – Rkp. B. Czart. 2656, cz. I s. 131.
Zygmunt Lasocki